кул


кул
I. 1. Кеше гәүдәсенең ике яныннан чыгып торган пар әгъза. Шул әгъзаның беләзектән түбәнге өлеше, чугы 2. күч. Берәр эшне, шөгыльне башкарган көч, корал, чара, бер эштә, шөгыльдә катнашлык дошман кулы сизелә. Берәр эшнең уйланылган, гөман ителгән башкаручысы тур. Берәр эшне эшләүченең эш барышына яки нәтиҗәсенә йогынтысы кулы җиңелкулы авыр 3. күч. Як, тараф, юнәлеш (уң яки сул сүзләре белән генә) сул кулда бодай басуы 4. Почерк, язу рәвеше; имза. Әйбер эшләнешендә шәхси алым яки осталык чалымы 5. күч. кол идек бай кулындакеше кулына калу 6. күч. Иялек, хуҗа булу 7. күч. Кулга алынган булу, тоткынлыкта булу тур. ул кеше кулда хәзер 7. күч. Берәмләп сатучылар даирәсе кулдан алу 9. күч. Сабый баланы беләкләргә утыртып йөртү тур. кулдан төшми 10. Хатын-кызның тормышка чыгарга ризалыгы кулын сорау 11. КУЛДАН – Кичектермәстән һәм турыдан-туры кулдан акча бирү, кулдан язу бирү. КУЛ АРКАСЫ – Кулның учка тискәре ягы. КУЛ ЙӨЗЕ – Уч һәм бармаклар. КУЛ ОСТАСЫ – Чигү, бәйләм эшләренә оста. КУЛ ПЫЧКЫСЫ – Бер кул белән генә эшләтелә торган кечкенә пычкы. КУЛ СУГЫШЫ – Атышусыз кара-каршы сугыш. КУЛ ЧУГЫ – Кулның беләзектән түбәнге өлеше. КУЛ ЭШЕ – Чигү, бәйләм бәйләү кебек эшләр. II. КУЛ – Инешле ерынты, сулы сыза. III. КУЛ – 1. Гаскәрнең гадәттә сыйфат буенча аерымланган бер өлеше; фланг 2. Сорт, төр, иш беренче кул белгеч 3. Масштаб, зурлык урта кул 4. Лаек, яраклы бу безгә кул түгел

Татар теленең аңлатмалы сүзлеге. 2013.

Синонимы:

Смотреть что такое "кул" в других словарях:

  • кулёр — кулёр …   Русское словесное ударение

  • кулёк — кул/ёк/ …   Морфемно-орфографический словарь

  • КУЛЁК — КУЛЁК1 Кулёк с огрызками. Жарг. мол. Пренебр. О глупом, несообразительном человеке. Максимов, 213. Биться из кулька в рогожку. Перм. Ирон. То же, что поправляться из кулька в рогожку. Сл. Акчим. 1, 72. Вывернуться из кулька в рогожку. Арх. Одобр …   Большой словарь русских поговорок

  • КУЛЁК — КУЛЁК, кулька, муж. Небольшой мешок из рогожи. Положить в кулек припасы на дорогу. || Бумажный пакет, картуз (обл.). Сахар просыпался из разорвавшегося кулька. ❖ Из кулька в рогожку погов. о неудачной попытке исправить что нибудь, приведшей к… …   Толковый словарь Ушакова

  • КУЛ — В древнетюркском языке слово кул , помимо значений раб, слуга , имело также значения раб Аллаха, товарищ, спутник, хлебопашец, воин, работник, помощник, представитель и др. Диалектальный вариант: Гул. Антрополексема.. Татарские, тюркские,… …   Словарь личных имен

  • КУЛЁК — КУЛЁК, лька, муж. 1. см. куль. 2. Небольшой бумажный мешочек (разг.). Толковый словарь Ожегова. С.И. Ожегов, Н.Ю. Шведова. 1949 1992 …   Толковый словарь Ожегова

  • КУЛ-МА — КУЛ МА, кулемка ж. сев. вост. ловушка на мелких зверьков; в Сиб. это дворик из кольев, с воротцами, в которых насторожен журавец, очеп, ставится слопец, плошка, кляпцы. Кулемка льну, вят. связочка пакли. Куемный, к кулеме относящ. Кулемник м. вор …   Толковый словарь Даля

  • кулёк — кулёк, кульки, кулька, кульков, кульку, кулькам, кулёк, кульки, кульком, кульками, кульке, кульках (Источник: «Полная акцентуированная парадигма по А. А. Зализняку») …   Формы слов

  • кул — кулон, невольник Словарь русских синонимов. кул сущ., кол во синонимов: 2 • кулон (7) • невольник …   Словарь синонимов

  • КУЛЁМА — неваровая. Костром. Бран. Неповоротливый, несообразительный человек. /em> Кулёма небрежно, неряшливо одетый человек. ЖКС 2006, 177 …   Большой словарь русских поговорок

  • кулёк — КУЛЁК1, лька, м. Студент кулинарного училища, а также кулинар, повар. Аббрев. с суффиксацией, Ср., напр., комок. См. также кулёк 2 …   Словарь русского арго

Книги

Другие книги по запросу «кул» >>